Vlo-aanwinsten

Zaterdag weer eens een vlooienmarkt bezocht. Ik zoek graag schat tussen de ouwe rommel, al lijkt het steeds zeldzamer te worden om iets leuks en betaalbaars te vinden. Ditmaal kwam ik wel een Mucha-spiegel tegen en twee kunstige dierenprenten. Geen leuke boeken helaas. Waar ik echter bij dergelijke gelegenheden vooral naar zoek zijn platen.
Verder lezen

Einde van de fonografische industrie?

“De vraag, waarmee de gegadigden op de muziekmarkt worden gekonfronteerd luidt:
Is de fonografische industrie op haar retour of heeft zij nog een toekomst?
Een historische vraag ook, want in het, met bijvoorbeeld de boekenwereld vergeleken nog jonge bestaan van de handel en industrie in muziekdragers, is een jaarlijkse marktgroei van 10 tot 15% normaal geweest. Met de plotselinge stagnatie in 1979 en de niet onaanzienlijke teruggang in de eerste helft van 1980 is een ongebruikelijke en onaangename situatie ontstaan. Berichten over bedrijfssluitingen en pessimistische beschouwingen met betrekking tot het huidige marktgebeuren doen een optimistische toekomstvisie natuurlijk minder geloofwaardig klinken.”
Verder lezen

Tegen de keer

Terwijl de daling van de cd-verkopen alleen maar sneller gaat, kondigt Rough Trade aan de grootste muziekwinkel van Groot-Brittannië te openen. Dat is lef hebben, want veel winkels sluiten en zelfs ketens als HMV hebben het moeilijk. “If you want to lose a lot of money, current wisdom suggests that opening a record shop would be a good way to do it.”
Verder lezen

Breekbare muziek

Via veilingsites probeer ik niet-alledaagse muziek voor kleine prijzen op de kop te tikken. Dit lukt doorgaans prima, maar soms komt er een kink in de kabel. Of in dit geval een barst in het vinyl. Van een Engelsman kocht ik een cultplaat uit 1985 van het illustere gezelschap Shock Headed Peters. Helaas was de verpakking niet stevig genoeg en vermangelden de posterijen de LP rücksichtlos. Hooguit kan de plaat nog eens gebruikt worden voor een boekomslag.

Lichte Muze van onze Zuiderburen

Adamo EP hoesHoewel niet echt mijn verzamelgebied, hebben Franse EP’s uit de jaren ’60 iets onweerstaanbaars. Komt het door de mooie hoesfoto’s, de vier nummers op één plaatje of de vurige hoesteksten?
OK, in dit geval hebben we het eigenlijk over een Italiaanse Belg. Op de EP die ik niet kon laten liggen staan twee van Adamo’s bekendste hits: Tombe la neige (nr. 10 in maart 1964) en natuurlijk Vous permettez monsieur? (zijn enige nummer 1 in ons land).
Verder lezen