Alles draait om de zwarte schijven...
Bell 110: If I Didn’t Care / Please Mr. Sun
Het Amerikaanse Bell Records was actief vanaf de vroege jaren ’50. Het label bood ondermeer low-budget singles aan met twee recente hits, voor slechts 49 dollarcent. Music for the millions! De nummers werden dan wel niet uitgevoerd door de originele artiesten, maar het ging de luisteraars toch vooral om de liedjes.
Lees verder
Zelden kom ik een binnenhoes tegen waarop de huisstijl van een label consequent wordt doorgevoerd. Een chique uitzondering is deze klassieke plaat van het Amerikaanse Angel Records, uit eind jaren ’50. Het beeldmerk, een engeltje natuurlijk, wordt getoond op de cover, op het plaatlabel én op de binnenhoes. De opvallende typografie maakt het ontwerp af.
Lees verder
Als je vinyl gaat recyclen, moet je natuurlijk ook wat zinnigs met de verpakking doen. Mooie hoezen kun je gewoon aan de muur hangen. Maar creatieve Elsie geeft op haar blog A Beautiful Mess een DIY-spoedcursus in het personaliseren van oude platenhoezen. Men neme enkele goed bij elkaar kleurende hoezen, wat verf & kwasten en het pimpen kan beginnen. Alleen nog een frame om het eindresultaat en je hebt een uniek kunstwerk!
10 en 11 april 2010 vindt voor de 33e keer de Mega Platen & CD Beurs plaats in Utrecht. Zoals altijd zijn er weer speciale activiteiten, zoals:
In Nederland kregen singles een unieke fotohoes vanaf midden jaren ’60, in andere landen gebeurde dit veel later. Daarvoor waren singles doorgaans gehuld in een ‘company sleeve’, een hoesje met het logo van de platenmaatschappij erop. Soms waren dit wel hoogstandjes in design en/of typografie, zoals dit Philips-hoesje uit de 50′s. Veel meer prachtige voorbeelden zijn te vinden bij Record Envelope (helaas geen recente updates).
Nog t/m 7 februari in het Grafisch Museum Groningen: de expo DiscCoverArt (blog), met een greep uit de platenhoezen van verzamelaar Marius Quist (video). Tegelijk toont de Groningse Bibliotheek een selectie picture discs van Peter Bastine, medesamensteller van Extraordinary Records (Taschen). Reeds afgelopen is de expositie van cassettes van lokale artiesten in het Poparchief Groningen.
Speciaal voor DiscCoverArt is een gelimiteerde lp-box uitgebracht met muziek van tien Groningse acts en hoezen van bekende ontwerpers als Peter Pontiac en Tord Boontje (foto’s op Flickr).
Plastic Bertrand heeft de status van eendagsvlieg door Ça Plane Pour Moi, een nummer-tweehit tijdens de punkrage. Verder had de Belg, geboren als Roger Jouret, weinig succes in ons land. Toch bleef hij tot ver in de jaren ’80 platen maken, waaronder een geflopte Eurovisie-inzending onder de Luxemburgse vlag. In ’89 probeerde hij het zelfs nog met new beat.
Lees verder
Songs for Sale in Rotterdam verkoopt nieuwe en tweedehands muziek en dvd’s. Dat doen wel meer winkels, maar er zijn er maar weinig waar zo veel sterren over de vloer komen als bij deze platenzaak. Lou Reed, Madonna, David Bowie, Nina Hagen, zelfs E.T. kwam langs. Natuurlijk zijn ze allemaal op de gevoelige plaat vastgelegd voor het fotoalbum.
Het concept achter deze foto’s is beter bekend als Sleeveface: “one or more persons obscuring or augmenting any part of their body or bodies with record sleeve(s) causing an illusion”.
Weblog over obscure platen, bijzondere vondsten op vinyl en muzikale wetenswaardigheden.
Lees meer
Recente reacties