Ik koop wel eens een onbekende plaat op intuïtie, met wisselend succes. De Girls from Tahiti waren eigenlijk jongens uit Zwitserland. Ze maakten in 1984 Tower of Love, gestoken in een opvallende klaphoes. De vier nummers op de plaat zijn zeker niet onaardig, met een vrij staccato postpunk-sound, die me vooral doet denken aan Killing Joke (ook door de gelijkenis met de hoes van Almost Red).
Het Franse label Infrastition is gespecialiseerd in 80′s sounds for today. Dit doet men zowel door heruitgaven op cd van obscure pareltjes uit de 80′s underground, als door het uitbrengen van nieuwe albums die daar muzikaal bij aansluiten. Infrastition kondigt deze maand een interessante verzamelaar aan in de Transmission-reeks, geheel gewijd aan de crème de la crème van de Nederlandse new wave acts in de periode 1980-1986.
Verder lezen
Deze single uit 1983 vond ik op een rommelmarkt. ‘Seeking For A New World’ is een aardig synthpop-nummer met een futuristisch thema en verwijzingen naar moderne media.
The Opposition uit Londen is met tussenpauzes sinds 1978 actief. Echt bekend werd de groep nooit, alleen in Frankrijk bouwden Mark Long en co een aardige fanschare op. The Opposition maakt vrij kale wave-rock met nu en dan subtiele reggae-ritmes, ergens tussen postpunk en de vroege Police.
Verder lezen
Behalve Annabel Lamb is er nog een zangeres die muziek van Adrian Borland opnam: Cassell Webb. Op haar debuut Llano (1986) staat een cover van The Sound: Total Recall. Adrian Borland schreef ook mee aan een handvol nieuwe songs en speelde gitaar op het album, dat werd opgenomen in Hilversum. De hoes is overigens ontworpen door Joost Swarte.
Verder lezen
Een van m’n favoriete zangers is Adrian Borland, vooral bekend in de jaren ’80 als frontman van The Sound. Ik zal hier verder niet uitwijden over het gebrek aan succes van de groep of de tragische zelfmoord van Borland in 1999, maar het bij de muziek houden. Enkele artiesten hebben nummers van The Sound op hun repertoire, waaronder Annabel Lamb.
Verder lezen
Bij het bladeren tussen m’n singles viel mijn oog op This is Welfare van The Dutch (1983). Deels omdat dit een van de betere Nederlandse singles is uit de 80′s, met oriëntaalse invloeden die doen denken aan David Sylvians Japan. Maar ook de afbeelding op de hoes, die tevens gebruikt is voor de mini-LP van The Dutch, vind ik zeer fraai.
Verder lezen